حدیث نور

پیوندها
 
امام سجاد سلام الله علیه :
 
 
اَلْقَوْلُ ٱلْحَسَنُ یُثْرِى ٱلْمٰالَ وَ یُنْمِى ٱلرِّزْقَ
 
وَ یُنْسِئُ فِى ٱلْأجَلِ وَ یُحَبِّبُ اِلَى ٱلْأهْلِ وَ یُدْخِلُ ٱلْجَنَّةَ؛
 
 
گفتارِ نیک، ثروت را زیاد، روزى را فراوان،
 
مرگ را به تأخیر مى‏‌اندازد،
 
و انسان را محبوبِ خانواده مى‌کند و به بهشت وارد مى‌نماید.
 
 
خصال، جلد 1، ص 317.
 
 
امیر المؤمنین علی سلام الله علیه :
 
 
مَنْ عَذُبَ لِسٰانُهُ
 
کَثُرَ إخْوٰانُهُ.
 
 
 کسى که زبانش شیرین باشد،
 
برادرانش زیاد گردد.
 
 
غررالحکم، ص 436.
 
 
امیر المؤمنین علی سلام الله علیه :
 
 
اِذٰا أحَبَّ ٱللهُ عَبْدَاً زَیَّنَهُ بِٱلسَّکِیٖنَةِ وَ ٱلْحِلْمِ.
 
 
 هرگاه خداوند بنده‌اى را دوست بدارد،
 
او را به آرامش و بردبارى زینت مى‌بخشد.
 
 
غررالحکم، ص 285.
 
 
امیر المؤمنین علی سلام الله علیه :
 
 
اَلْعَقْلُ حِفْظُ التَّجٰارِبِ وَ خَیْرُ مٰا جَرَّبْتَ مٰا وَعَظَکَ.
 
 
 عقل، اندوختن تجربه‌ها (و عمل به آن) است
 
و بهترین تجربه، آن است که پندت داده.
 
 
نهج البلاغه، نامه 31.
 
 
امیر المؤمنین علی سلام الله علیه :
 
 
رُبَّ کَلِمَةٍ سَلَبَتْ نِعْمَةً وَ جَلَبَتْ نِقْمَةً.
 
 
 بسا سُخنى که نعمتى را از کف ربوده
 
و گرفتارى و عذاب پیش آورده است.
 
 
نهج البلاغة، حکمت ۳۸۱.
 
 
امیر المؤمنین علی سلام الله علیه :  
 
 
لاٰتَتَکَلَّمَنَّ إِذٰا لَمْ تَجِدْ لِلْکَلاٰمِ مَوْقِعَاً
 
 
 وقتى براى گفتار، زمانِ مناسبى نمى‌بینى سخن مگو
 
 
غررالحکم، حکمت 10274.
 
 
امیر المؤمنین علی سلام الله علیه :  
 
 
کُلُّ وِعٰاءٍ یَضِیٖقُ بِمٰا جُعِلَ فِیٖهِ
 
إِلّٰا وِعٰاءُ ٱلْعِلْمِ فَإِنَّهُ یَتَّسِعُ بِهِ.
 
 
هر ظرفى که در آن چیزى ریخته شود پُر مى‌شود،
 
مگر ظرف دانش که هر چه در آن ریخته شود جا باز مى‌کند.
 
 
نهج البلاغه، حکمت 205.
 
 
امیر المؤمنین علی سلام الله علیه :
 
 
نِعْمَ زٰادُ ٱلْمَعٰادِ،
 
اَلْإِحْسٰانُ إِلَی ٱلْعِبٰادِ
 
 
نیکی کردن به بندگان،
 
چه نیکو توشه‌ای است برای آن جهان.
 
 
عیون الحکم و المواعظ، جلد 1، ص 494.
 
 
رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم :
 
 
إِذٰا أَحَبَّ ٱللهُ عَبْداً ٱبْتَلٰاهُ
 
فَإِنْ صَبَرَ ٱجْتَبٰاهُ وَ إِنْ رَضِیَ ٱصْطَفٰاهُ
 
 
چون خدا بنده‌اى را دوست دارد او را مبتلا مى‌سازد،
 
پس اگر شکیبائى نمود او را برمى‌گزیند،
 
و اگر خشنود شد، به مرتبه‌ی برگزیدگان خاص مى‌رساند.
 
 
مستدرک الوسائل، جلد 2، ص 427.
 
 
رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم :
 
 
إِنَّ ٱللهَ تَعٰالیٰ نَصَبَ فِی ٱلسَّمٰاءِ ٱلسّٰابِعَةِ مَلَکاً یُقٰالُ لَهُ ٱلدّٰاعِیٖ
 
فَإِذٰا دَخَلَ شَهْرُ رَجَبٍ یُنٰادِیٖ ذٰلِکَ ٱلْمَلَکُ کُلُّ لَیْلَةٍ مِنْهُ اِلَی ٱلصَّبٰاحِ،
 
طُوبیٰ لِلذّٰاکِرِیٖنَ، طُوبیٰ لِلطّٰائِعِیٖنَ وَ یَقُولُ ٱللهُ تَعٰالیٰ أنَا جَلیٖسُ
 
مَنْ جٰالَسَنِیٖ وَ مُطِیٖعُ مَنْ أطٰاعَنِیٖ وَ غٰافِرُ مَنِ ٱسْتَغْفَرَنِیٖ،
 
اَلشَّهْرُ شَهْرِیٖ وَ ٱلْعَبْدُ عَبْدِیٖ وَ ٱلرَّحْمَةُ رَحْمَتِیٖ فَمَنْ دَعٰانِیٖ
 
فِیٖ هٰذَا ٱلشَّهْرِ أجِبْتُهُ وَ مَنْ سَألَنِیٖ أعْطَیْتُهُ وَ مَنِ اسْتَهَدَنِیٖ هَدَیْتُهُ
 
وَ جَعَلْتُ هٰذَا ٱلشَّهْرِ حَبْلَاً بَیْنِیْ وَ بَیْنَ عِبٰادِیٖ
 
فَمَنِ ٱعْتَصَمَ بِهِ وُصِلَ اِلَیَّ.
 
 
خداوند در آسمان هفتم فرشته‌ای به نامِ «داعیٖ»
 
(دعوت کننده - جارچی) قرار داده است که هرگاه ماهِ رجب
 
فرا می‌رسد، هرشب تا صبح فریاد می‌زند:
 
«خوشا به حال ذاکران! خوشا به حال اطاعت کنندگان!
 
خداوند می فرماید: من همنشین کسی هستم که همنشین من  باشد
 
و مطیع کسی هستم که مرا اطاعت کند و آمرزنده کسی هستم
 
که از من آمرزش بخواهد؛ ماه، ماهِ من و بنده، بنده‌ی من
 
و رحمت، رحمتِ من است؛ پس هرکس در این ماه مرا بخواند
 
اجابتش می‌کنم و هرکس از من بخواهد به او عطا می‌کنم
 
و هر کس از من هدایت بخواهد هدایتش می‌کنم
 
و این ماه را ریسمانی بین خود و بندگانم قرار داده‌ام
 
که هر کس به آن چنگ زند به من می‌رسد.»
 
 
اقبال الأعمال، جلد 3، ص 174.